Bir İkiçeşme Hikayesi: "Esmelerin" Aykut

Nesilden Nesile Bir Esnaflık Hikayesi

​Seyitgazi’de esnaflık denince akla gelen ilk işlerden biriydi onların hırdavat dükkanı. Rahmetli Bahattin abi yıllarca bu işe emek verdi, ardından bayrağı kardeşi Mehmet devam ettirdi. Ancak hayatın getirdiği yeni yollar, Mehmet’in başka bir işe girmesi ve Aykut’un da mesaisini Eskişehir’de sürdürmesiyle birlikte bu emektar hırdavat hikayesi şimdilerde geride kaldı.

​Zamanı Tersine Döndüren O Güzel Şaka

​Aykut ile aramızda yıllardır süregelen, içimizi ısıtan muzip bir gelenek var. Yaşça benden epey küçük olmasına rağmen, beni her gördüğünde o bildik içtenliğiyle seslenir:

​"Yaşar nasılsın kardeşim?"

​Ben de hiç istifimi bozmadan cevaplarım: "İyiyim Aykut abi..."

​Zamanla bu tatlı şaka aramızda adeta bir gerçeğe, aramızdaki sarsılmaz bir muhabbet köprüsüne dönüştü. Hatta daha bu satırları kaleme almadan hemen önce yine karşılaştık ve aynı ritüeli birebir yaşadık.

​Yalan yok, bu durum benim de fazlasıyla işime geliyor! Her geçen gün yaş alırken, Aykut’un bana "kardeşim" diye seslenmesi, bilgisayarlara gelen o sistem güncellemeleri gibi hissettiriyor; ruhumu bir anda "gençleştiriyor" ve yeniliyor.

​Seyitgazi’nin Sessiz Takipçisi

​Şaka bir yana, Aykut her şeyden önce duruşuyla, saygısıyla çok iyi, çok düzgün bir kardeşimiz. Karşılaştığımızda biraz sitemkarca, "Seyitgazi Haberci’de niye yoktun, nerelerdesin?" diye takıldım. Yüzündeki o her zamanki samimi gülümsemeyle, "Takip ederim abi, gözüm üzerinizde" dedi.

​Bizleri her daim takip eden, Seyitgazi’nin bağını ve sıcaklığını Eskişehir’de de kalbinde taşıyan güzel kardeşimiz Aykut Üngör’e hem bu güzel enerjisi hem de hayatımıza kattığı o gençlik aşısı için teşekkür ediyoruz.

​Yolun açık, evlatlarınla ve ailenle neşen daim olsun "Aykut abi"!