KALE İÇİ’NDEN BUGÜNE: ARABACILARIN MEHMET AĞA’NIN TORUNU İLE YÂD-I MAZİ
Hayat bazen en güzel sürprizlerini, hiç beklenmedik anlarda ve tanıdık yüzlerin aracılığıyla sunuyor insana. Geçtiğimiz günlerde tam da böyle, ayaküstü ama hafızalarda derin izler bırakan, buram buram Seyitgazi tarihi kokan bir buluşmaya tanıklık ettik.
Değerli dostumuz Gürsel Eren sayesinde, yıllar önce ilçemizden ayrılmış ama kökleri Seyitgazi’nin kalbine uzanan tanıdık bir isimle, Mehmet Dikici ile yollarımız kesişti.
Eski Seyitgazi’nin İzinde: Hatıralar Canlandı
Mehmet Dikici, eski topraklardan Arabacıların Mehmet Ağa’nın torunu. Seyitgazi merkezinin o eski, samimi günlerini yaşayanlardan... Hatıraları tazelemek gerekirse; hani şu an Kale İçi’ndeki rahmetli Mehmet abinin evinin hemen yanındaki boş arsanın, yani rahmetli Türbe Bekçisi Pire Ahmet’in evinin hemen üstündeki o eski evde ikamet ederlerdi.
Bizden üç beş yaş küçük, altmışlı yılların ortası ile yetmişli yılların başına denk gelen o güzel neslin bir temsilcisi Mehmet kardeşimiz. Sohbet ilerledikçe akrabalık bağları, eski komşuluklar da bir bir döküldü ortaya: Meğer rahmetli çocukları Şan ve Şen ile hala-dayı çocukları oluyormuşuz... Zaman ne çabuk akıyor, mekânlar değişiyor ama kan bağı da can bağı da bir şekilde kendini hatırlatıyor.
Seyitgazi Haberci’ye Bir Okuyucu Daha
Kısa süren bu ayaküstü görüşmede, Gürsel Eren dostumuz Mehmet Dikici’ye ilçemizin dijital hafızası olan Seyitgazi Haberci’den bahsetmiş. Seyitgazi’nin dününe, bugününe ve kültürüne sahip çıkmaya çalıştığımız bu platformun, gurbetteki hemşehrilerimiz için nasıl bir köprü olduğunu anlatmış. Ne mutlu bize ki bir gönüle daha dokunabildik, bir hemşehrimizle daha dijitalde de olsa buluşma şansı yakaladık.
Geleceğe Ertelenen Randevu
Bu kısa ama anlamlı görüşme, aslında geçmişe doğru uzun bir yolculuğun ilk adımı. Umuyoruz ve diliyoruz ki, en kısa zamanda Mehmet Dikici kardeşimizi daha geniş bir zamanda ağırlar, o eski günleri, çocukluğumuzun Seyitgazi’sini uzun uzun yâd ederiz.
Yıllar dönüp dolaşsa da Seyitgazi’nin havasını solumuş, suyunu içmiş insanların arasındaki o bağ hiç kopmuyor. Yolları ayıran yıllara inat, gönülleri birleştiren bu güzel tesadüflerin sürmesi dileğiyle...
