Taş Yerinde Ağırdır Ama Siyasette Her An Yer Değiştirebilir!
Yahu şu insanoğluna gerçekten iki dakika rahat yok!
Güneş tepede, gölgeye sığınmışız... Karaörenden dostumla Alaaddin Parkı’nın o emektar çınarlarının altına iki fincan kırk yıl hatırlı kahve içmeye, eşle dostla iki kelam edip ruhumuzu dinlendirmeye niyetlendik. Güya iki yudum alıp, serin serin kalkacaktık. Nerdee...
Masa kalabalıklaştı, çadır karıştı!
Edebiyatçılar bir yanda, siyasetçiler diğer yanda; bizim masada hararet bir anda tavan yaptı. Memleketin gündemi belli tabii; çaylar soğuya soğuya, kahvenin telvesi kurumadan tartışmalar alevlendi. Kimi "CHP" diyor, kimi "Yeni Parti" türküleri söylüyor. Hani derler ya; "Herkesin aklı pazara çıkmış, yine gitmiş kendi aklını beğenmiş." Bizim masadaki durum da tam olarak buydu.
Neyse konu konuyu açtı...Ordan Geçen gün Doğançayır’lı kadim bir dost ayaküstü hatırlattı, (O da Şehrül-Emin'e kızgın bu arada ) aklıma bir kurt düşürdü ki sormayın...
Evet evet hatırladım!!!! Doğru söylüyor,
" Vay be! Tam 64 yıl aradan sonra CHP Seyitgazi’de belediye seçimini kazandığında yer yerinden oynamıştı. Dönemin CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu kalkıp buralara kadar gelmiş, bizim Şehrül-Emin’e methiyeler düzmüş, övgüleri arka arkaya sıralamıştı. Hatta hatırlar mısınız; o gün şaşaalı alkışlar eşliğinde belediyenin bahçesinde tarihi bir taşın açılışı yapılmıştı. 1934 yapımı, CHP’lilerin âdeta bir "sevgi ve vefa anıtı" gibi bağrına bastığı o dikili taş bulunup getirilmiş ve önünde selam durulmuştu!!! " dedi
Hey gidi dünya hey! Nereden nereye...
O gün alkış tufanı altında Kılıçdaroğlu ile yan yana poz veren, methiyeleri sineye çeken bizim Şehrül-Emin, şimdilerde yeni yolculukların, yeni limanların eşiğinde. Yeni Partiye geçiyor. Hayırlı olsun olmasına da...
Hani derler ya, "Siyasetin cilvesi çoktur, dünkü dost bugün el olur." İşte tam da o hesap! Alkışlarla gelinen o baba ocağından şimdi sessiz sedasız gitme vakti gelince, insan sormadan edemiyor:
Peki bahçedeki o taş şimdi ne olacak?
Şimdi Şehrül-Emin koca belediye bahçesinde dönüp dolaşıp en sonunda o taşa toslamış gibi duruyor! Taş yerinde ağırdır ama siyasette rüzgâr ters esince hafif taşlar bile insanın kafasını yarar.
Asıl şimdi bakalım neler olacak! Hediye paketi yapıp üzerine kırmızı bir kurdele bağlayarak, "İade-i ziyaret niyetine" kargoyla CHP Genel Merkezi’nin kapısına mı bırakacak? Yanına da bir notla "Bizim bahçede yer kaplıyordu, biraz da sizin salonda toz tutsun!" diyerek!
Yoksa Özgür Özel’i davet edip; davulla zurnayla, lokma döktürerek bir "yıkım şenliği" mi düzenleyecek? Eline 10 kiloluk balyozu verip, "Sayın Genel Başkanım, 'Değişim' diyordunuz ya, buyurun değişim buradan başlasın, vur balyozu, devir kapansın!" mu diyecek?
Ya da siyasette adettendir deyip; bir gece yarısı saat üçte, cırcır böcekleri öterken vinci bahçeye yanaştırıp "Sessiz ve Derinden Operasyonu" ile buharlaştıracak mı?
Hiç şaşmam! Çünkü o taş orada durdukça, geçmişin hayaletleri Şehrül-Emin’in uykularını kaçırmaya devam edecek.
Siyaset böyle bir şey işte... Koltuğa otururken "Sultan Süleyman" edasıyla kurulanlar, gün gelir bir taşın gölgesinde hesaplaşmaya oturur. Şehrül-Emin’e Alaaddin Parkı’nın serinliğinden bir dost tavsiyesi: Aynanın karşısına geçip bir bakmak lazım. "Bu ben miyim?" diye sormak, o yolda yürürken kalbini kırdıklarını, küstürdüklerini bir bir hatırlamak lazım.
Çünkü dünya ne Sultan Süleyman’a kaldı ne de koltuğuna güvenen başkalarına kalır. Gün gelir, açılışını övgüyle yaptığınız o anıt taşlar, yolunuza konmuş en büyük engel oluverir.
Görünen o ki Seyitgazi’de sular hiç durulmayacak. Taşlar yerinden oynadı bir kere; bakalım kafayı kim yaracak, kim o taştan tereyağından kıl çeker gibi sıyrılacak...
Siz siz olun, bahçenize dikeceğiniz taşa dikkat edin. Yarın rotayı değiştirirseniz, o taş döner dolaşır ayağınıza takılır!
AŞKAR